Stilloos

Mijn moeder stapte uit bed op zoek naar háár moeder. ‘Waar is mijn mama?’ Ik moest het zeggen: ‘Je moeder is al veertien jaar dood mam.’ Ze huilde, begreep het niet. ‘Is het echt waar?’ ‘Ja, helaas mam.’ ‘Wie heeft er dan al die tijd voor ons gezorgd?’ Ineens drong het door; ze was haar kleine zelf, echtgenote en onze moeder tegelijk. Ze dacht dat ze gek werd. ‘Nee mam, je bent heel erg ziek en misschien heb je wel over oma gedroomd?’ ‘Nee,’ fluisterde ze, ‘ik heb stilloos geslapen.’

Een gedachte over “Stilloos

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s