De laatste zin

Ik weet hem! De afsluiting. The end. De laatste zin. De hoofdstukken daarvoor moet ik nog schrijven, verplaatsen, omgooien, bijschaven, nogmaals herschrijven en misschien weer een keer maar alles eindigt in die laatste zin.
Wat een opluchting.  Vanmorgen in het bos schoot hij zo maar door mijn hoofd, die laatste zin.
Hou vast, zei ik tegen mezelf, hou vast, net zo stevig als je de hondenriem vasthebt. Dat is gelukt. Ik heb hem in mijn telefoonnotities gezet, thuis overgeschreven in mijn notitieblokje en alvast aan het eind van wat het laatste hoofdstuk moet worden, getypt. Nu weet ik hoe de roman verder verloopt. Dat het niet verloopt zoals ik had gehoopt.

Ze komen niet meer bij elkaar. Of misschien toch wel.  Of misschien op een totaal andere

De laatste zin, mijn houvast (voor nu), mijn doel (voor nu) want de antagonist en de protagonist leven nu eenmaal hun eigen leven in een roman, de laatste zin staat vast. Voor nu. Zegt Lina:

‘Ik zit ook midden in de overgang.’

2 gedachtes over “De laatste zin

  1. hmm, die overgang…enfin, het is jouw boek 😉 gefeliciteerd met de laatste zin! het midden zal nu ook zijn plaats vinden. veel succes gewenst.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s