Verhalen en meer

Van Amsterdam tot Utrecht, van Eindhoven tot Arnhem en Maastricht, op alle treinviaducten spoot hij zijn naam en daarachter Nummer One.
Tom, de graffitiman, liep wat af door Nederland. Hij had geen dak boven zijn hoofd, leefde op straat en kreeg wat zakgeld van de jeugdhulpverlening.

Tom was te licht voor Hoenderloo, Borculo of een ander vakinternaat. Te acting out voor thuis, te onrustig voor het ambulante circuit en te oud voor een pleeggezin maar te jong om onder de brug te leven. Daarom moest hij zich iedere maandagochtend om acht uur bij de jeugdhulpverlening melden. Daar schonk de receptioniste schenkt koffie of thee, trakteerde de maatschappelijk werker hem op zijn boterhammen en mocht hij dutten op de wachtkamerbank.
Max, zijn jeugdreclasseringswerker schrok als Tom er maandags niet was. Hij leurde met hem voor een slaapplek, gaf hem uit eigen zak geld voor warm eten. Dat was alles wat hij voor hem kon doen maar hij wilde hem niet opgeven. Uiteindelijk heeft Tom toch onverwachts weer bij zijn vader aangebeld.

Ik kan natuurlijk gewoon gaan.
Relaxen, mooie dingen zien, zon, sjouwen door stad en land. Makkelijk zat: de auto vol tanken, tentje achterin, bedje, slaapzakje, tafeltje, stoeltje. Stoppen in Zuid Frankrijk op een camping vol blije gezinnetjes en dito stelletjes die toekijken hoe ik in mijn eentje de tent opzet. Loop te godverrren omdat de haringen niet in de zak zitten,.Waar ik dank je wel moet zeggen tegen een bierbuik die mij zijn extra haringen te leen geef. Wiens vrouw mij hardop fluisterend ‘die zielige stumper in dat tentje’ noemt. Die mij ’s morgens op de koffie gebiedt terwijl ik een kater heb omdat gisteravond de fles beter leeg kon in verband met de mieren.
Nee, kamperen is geen optie.
Met een groepsreis dan, naar verweggistan. Met twaalf alleengaanden bus in en uit. Onderweg ballonnen en ansichtkaarten van de Dam uitdelen aan arme mensen in armoedige hutjes. (De beste plaatjes voor thuis). Vijftien dagen lang met de leukste uit de klas optrekken, de zelfbenoemde leider, en na afloop adressen uitwisselen voor de reunie.
Nee, een groepsreis is geen optie.
Paar dagen naar Drenthe? Slapen in een B&B op een smal eenpersoonsbedje. Soppend langs een klompenroute, hunebedden en heide?
Ik geloof het niet. Oost, West thuis lijkt het best.