Mijn ex

Ik kan natuurlijk gewoon gaan.
Relaxen, mooie dingen zien, zon, sjouwen door stad en land. Makkelijk zat: de auto vol tanken, tentje achterin, bedje, slaapzakje, tafeltje, stoeltje. Stoppen in Zuid Frankrijk op een camping vol blije gezinnetjes en dito stelletjes die toekijken hoe ik in mijn eentje de tent opzet. Loop te godverrren omdat de haringen niet in de zak zitten,.Waar ik dank je wel moet zeggen tegen een bierbuik die mij zijn extra haringen te leen geef. Wiens vrouw mij hardop fluisterend ‘die zielige stumper in dat tentje’ noemt. Die mij ’s morgens op de koffie gebiedt terwijl ik een kater heb omdat gisteravond de fles beter leeg kon in verband met de mieren.
Nee, kamperen is geen optie.
Met een groepsreis dan, naar verweggistan. Met twaalf alleengaanden bus in en uit. Onderweg ballonnen en ansichtkaarten van de Dam uitdelen aan arme mensen in armoedige hutjes. (De beste plaatjes voor thuis). Vijftien dagen lang met de leukste uit de klas optrekken, de zelfbenoemde leider, en na afloop adressen uitwisselen voor de reunie.
Nee, een groepsreis is geen optie.
Paar dagen naar Drenthe? Slapen in een B&B op een smal eenpersoonsbedje. Soppend langs een klompenroute, hunebedden en heide?
Ik geloof het niet. Oost, West thuis lijkt het best.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s