Smakelijke recepten van Rollemanschiksies

 

ReceptenboekjeKlara, Crina twee hoofdpersonen uit de roman Rollemanschiksie. Vier generaties van huis weg bereiden regelmatig flinke maaltijden. Bij het schrijven van deze, stuk voor stuk uit de reizigerstraditie overgeleverde recepten, liep het water mij letterlijk uit de mond. Reden genoeg om de oorspronkelijke recepten te bundelen tot Rollemanschiksie Recepten. 

“Als mijn dochter ’s morgens vroeg al begint met koken, weet ik dat er pittig varkensgebraad op het menu staat. Dat smaakt het lekkerst als het lang gemarineerd is en een paar uur pruttelt op een laag vuur,” zegt oma Klara.

Ciganypecsenye

Ciganypecsenye

Voor 4 personen1 pond procureur aan een stuk of 4 lappen varkensvlees van 2cm dik – 4 plakken gerookt spek met zwoerd van 1 cm dik – 3 uien – 4 tenen knoflook – 4 eetl. olijfolie – 2 eetl. mosterd- 2 eetl. zoet paprikapoeder- Zout en witte peper- Aardappelen – Groene sla en tomaten

Bereiding:

Roer een marinade van de flinters ui, olie, geperste knoflook, mosterd en paprikapoeder, zout en peper. Smeer het varkensvlees ermee in en zet het een paar uur  (in de koelkast). Verhit de olie in de koekenpan. Snij het spek in de breedterichting om de centimeter in tot bijna op het zwoerd en bak  in de olie tot het kleurt en krult als een kroontje. Haal het uit de pan en houd het warm. Bak ondertussen de aardappelen in een koekenpan of in de oven. Bak het gemarineerde vlees in het achterbleven vet op middelhoog vuur ca 5 minuten aan elke kant. Smeer desgewenst het vlees in met (nog meer)geperste knoflook, keer het om en om, bedruip het met het kruidenmengsel en bak nog even door. Schik de aardappelen op een schotel en daarop het vlees. Doop het gebakken spek in paprikapoeder en leg het op het vlees. Serveer met groene salade, tomaten en een paar augurken.

Ben je nieuwsgierig en wil je de  Recepten uit  Rollemanschiksie. Vier generaties van huis weg  graag hebben?  Bestel de roman voor 12 mei 2024 bij  ambi@ambilicious.nl o.v.v.Rollemanschiksie’  met 10% korting en, omdat je er zo vroeg bij bent, krijg je het Rollemanschiksie Receptenboekje gratis . Je kunt het de recepten na 12 mei ook  los bestellen voor €4,99

Rollemanschiksies

D4CA2D43-C8C9-4B42-BF47-EDB68F0226D7Raji, Afina, Crina en Klara waren Rollemanschiksies. Hun  familie trok met woonwagens  het land door. Ze scharrelden de kost bijeen als leeuwentemmer, boeienkoning of waarzegger.
Op haar eerste schooldag vertelden alle kinderen wat hun vaders deden.
Raji zei trots: ‘Mijn opa  is scharensliep geweest. Nu draait hij sjekkies met één hand.’
Alle kinderen lachten. De meester trok zijn wenkbrauwen op.
De vader van het jongetje naast haar bleek kruidenier.
‘Het hele dorp koopt bij ons,’ schepte hij op.
‘Goed zo,’ zei de meester vriendelijk.
Zij stak haar vinger op.  ‘Ik heb ook twee neven in de autobranche.’
‘Dat klinkt duur,’ lachte de meester, ‘zijn ze automonteur of autodief?’

Een droge witte

Ik was een jaar of veertien en voelde me al een heel grote meid toen in de grote stad, waar ik regelmatig bij mijn oma op bezoek ging, her en der terrassen oppiepten.  Aanvankelijk mondjesmaat maar al snel ontstond een lucratieve handel in terrasvergunningen. Het idee dat op straat drinken alleen iets voor zwervers was, werd losgelaten. Verloederde achterafstraatjes werden hip, en al gauw zaten overal aan hun glas nippende, genietende mensen op straat. Hoe verlangde ik er naar om aan zo’n tafeltje te gaan zitten en net als de dames om me heen ‘een droge witte, graag’ te bestellen.

Inmiddels ben ik zo’n mevrouw die, meestal samen met een vriendin, in het voorjaar op een terrasje zit en een ‘droge witte’ bestelt. Graag. We genieten ons rot, luisteren stiekem mee met het gesprek aan een tafeltje naast ons en nemen er nog een. We hoeven elkaar niet te overtuigen. Een terrasje pikken, hoort er gewoon bij als de zon schijnt. Dus toen de zon begon te schijnen en de temperatuur van onder nul snel opklom tot plus zestien, zeventien en even zelfs achttien, hakte het niet kunnen neerploffen buiten er wel heel erg in.

Ik liep op het plein en fantaseerde dat de hoofdpersoon uit Rollemanschiskie door haar broer aan een (draaiende) molenwiek werd gebonden maar veel verder dan dat kwam ik niet. Ik had wijn nodig om mijn stroperige hersens flexibel te maken zodat alles weer mogelijk wordt. En die wijn wilde ik het liefst op het terras bij mij om de hoek. Maar dat ging natuurlijk niet. De Corona belemmert me niet alleen in mijn bewegingsvrijheid, het droogt ook mijn schrijfader op.

Dat mag natuurlijk niet gebeuren. Omdat ik die mevrouw ben die met mooi weer een droge witte of een droge rosé drink, buiten, zet ik mijn raam open en schenk er mezelf een in. Het werkt direct: ik weet waarom C’s broer haar aan de molenwiek bindt.