Familieraad

358D9D54-5A0F-4B38-801B-01AEABD6BCD3Scène uit “Van Huis_weg”  waarin Raji zich moet verantwoorden voor haar keuze om door te leren in plaats van thuis te komen en zich voor te bereiden op een huwelijksleven.

In één klap de bel op de kop van Jut laten rinkelen was niets vergeleken bij het aanzwellend tumult binnen de familie. Scheldend en tierend, met dan weer hoge uithalen, dan weer diep gegrom eiste de hele clan een familieraad om het meisje van haar onzalige idee af te houden.

De vergadering kwam er en Raji stond in haar mooiste jurk, haar armen strak langs het lichaam, haar hoofd zedig gebogen, aan het eind van de wagen. Rechts van haar zaten Omi, Crina en hun vrijwel blinde en stokdove oude nicht. Aan de linkerkant plantten de drie oudste mannen: Omi’s man Zoni, hun zoon Pali én Crina’s vroegere echtgenoot, Yanoro, hun ellebogen op hun knieën om hun door de situatie te zwaar geworden hoofd te ondersteunen. Alle  andere mannen en vrouwen stonden ongemakkelijk heen en weer schuifelend aan de zijkanten tegen de met goud versierde ornamenten en deels door wandkleden bedekte houten lambrizeringen. De vele schilderijen en fotolijsten met meest vrolijk kijkende familieleden waren nauwelijks nog te zien

Zoni opende het vilten tabakzakje dat hij altijd bij zich droeg, stopte een pluk tabak in zijn pijp, streek een lucifer over de onderkant van de tafel en blies elipsvormige wolken de ruimte in. Hij was er

klaar voor

Met de muziek mee (1)

Met de muziek meeNu Rafels, straks in juni 2022 gep[ubliceerd wordt, geef ik met blijdschap  kennis van de conceptie van mijn nieuwe boek met werktitel  “Van Huis_weg.”

Een Rollemanschiskie is een dochter van een rolle(r)man, een man die leeft in een huis op wielen en daarmee stad en land doortrekt. Een reiziger, in  de volksmond ook wel woonwagenbewoner genoemd.

In deze tweede roman worstelt een Reizigersmeisje zich los van haar milieu. Ze ontvlucht de vastliggende rolpatronen, gewoontes en plichten om haar honger naar kennis en de wereld te stillen. De geschiedenis herhaalt zich want haar overgrootmoeder keerde vier generaties daarvoor háár familie en samenleving, de rug toe.

In “Van Huis_weg” probeer ik te achterhalen wat er gebeurt met iemand die zijn afkomst vaarwel zegt. Die dat doet  vanuit de drang te doen wat hij zelf wil, vanuit het verlangen ook om zich elders thuis te kunnen voelen. We worden geconfronteerd met (vooral) cultureel en sociologische bepaalde vooroordelen rond mensen zon der vaste woon- en verblijfplaats en omdat het verhaal vier generaties omvat, bijna een eeuw, zal het ook in het juiste historisch perspectief geplaatst moeten worden. Of al deze uiteenlopende componenten bij elkaar te schrijven zijn tot een meeslepende en  interessante roman, zal de komende tijd leren. Vast en zeker zal ook deze keer menig darling sneuvelen maar dat hoort erbij.

Op volle kracht vooruit.