Kinderen schrijven reizigersverhalen

Een vierdaagse workshop voor jeugdige schrijvers

Screenshot

De eerste van een serie workshops Reizigersverhalen schrijven voor kinderen van acht tot 11 jaar zit er op. Het resultaat: een bundel verhalen en illustraties mag er zijn. We sloten namelijk af met een middag illustraties maken onder begeleiding van Irina Filcer, illustrator.

IMG_6566

Het was een groot plezier om samen met Luna, Ronna, Ilan, Moos, Mia en Samuel verhalen te maken over reizigers. Ik vertelde ze over mijn boek Rollemanschiksie, de geschiedenis en cultuur en het leven van de reizigers en de kinderen zochten er in de bieb nog meer informatie bij. Natuurlijk lieten ze ook vooral hun fantasie werken. Ze bedachten de hoofdpersonen en een plot, creërden een spanningsboog, maar boven alles schreven ze. Bladzijden vol!

Blij verrast ben ik met de verhaallijnen én de mooie woorden en zinnen die ze tot een verhaal in elkaar vlochten. Het resultaat: zes prachtige verhalen en evenzo veel prachtige illustraties. oktober* krijgen de kinderen een exemplaar van hun boek uitgereikt en mogen ze voor het aanwezige publiek (hun ouders, opa’s, oma’s, tantes, bestfriends, de medewerkers van de OBA en voor Irina en mij) voorlezen uit eigen werk. Hoe leuk is dat?

Ook wij van de organisatie en de begeleiding hebben veel geleerd van deze eerste workshop. Ten eerste zullen we er voortaan een middag aan vastknopen, dus in plaats van drie-daags wordt hij vierdaags. En voor de illustraties plakken we er nog één dagdeel aan vast. We nemen graag vier sessies de tijd om een optimaal resultaat te bereiken. Geen stress bij het schrijven en tekenen.

De volgende workshop is gepland voor januari 2025

Ook een (financieel) laagdrempelige workshop Reizigersverhalen schrijven voor kinderen organiseren? Neem contact op.

Overgrootmoeders, oma’s en moeders

Afbeelding 5Op deze Moederdag verschijnen de verhalen van vier generaties vrouwen; de overgrootmoeder, oma en moeder van Raji, het Rollemanschiksie.

Omi, de oudste, probeert haar achterkleindochter te behoeden voor een keuze die  verkeerd kan uitpakken. Maar hoe maak je  zoiets duidelijk ?

Zij en haar dochter  vertellen hun nazaat over hun leven, over de  veel te jong overleden moeder van Raji en ze geven haar wijze lessen over hét leven, haar achtergrond, haar volk de reizigers.

Omi Klara en oma Crina geven  zichzelf bloot, uit liefde want dat is wat moeders, grootmoeders, overgrootmoeders doen.

Rollemanschiksie. Vier generaties van huis weg  én het bijhorend Receptenboekje met traditionele reizigersrecepten is vanaf vandaag te koop voor €24,99 bij  de uitgever, online boekhandels en natuurlijk via mij. Elders op deze site vind je het inkijkexemplaar.

Met wie je eet zal je dansen

DSC_0762‘Het ruikt hier als een kruiden en specerijenkraam op de markt. De geur van geborgenheid.’ Raji bloost om dat laatste woord.            

Crina schuift haar stoel naar achter, drukt een kus op haar kleindochters hoofd en stiefelt naar het aanrecht waar de tijd de kookklus heeft geklaard; het koninginnemaal voor haar kleindochter is na ruim tweeënhalf uur pruttelen bijna aan opdienen toe.   Ze gooit de geschilde aardappelen in de pan, vult hem met schoon water en zet hem op het vuur. Met de mouw van haar vest over haar hand getrokken, tilt ze het deksel van de braadpan op, schraapt met een houten pollepel de aangekoekte laag bruine stoof van de bodem los en strooit er wat peper en zout over. ‘Nu de bonzen nog. Over twintig minuten kunnen we eten. Dek jij de tafel, dan maak ik de sla,’ roept Crina naar de twee in de kamer.

‘Nee, oma, ik maak de sla wel. Raji springt op en flanst met grof gesneden ui, tomaat, verse kruiden en groene sla een sappige salade in elkaar. Voor de dressing roert ze twee eetlepels extra vergine olijfolie, sap van een halve citroen, peper en een dessertlepel honing tot een romig sausje. Omi dekt ondertussen de tafel met vorken en lepels, drie diepe borden voor de aardappels met het gebraad, drie kleinere borden voor de sla en een houten plank als onderzetter voor de hete pan. Even later smullen ze van een goed gevuld bord met overheerlijke stoof, waarvan zelfs na twee keer opscheppen, meer dan de helft overblijft. Opzet natuurlijk dat zie je aan omi’s glunderende gezicht als ze zegt:

‘Met wie je je vlees, groenten, brood en wijn deelt, zal je dansen, zeiden Zoni’s ouders altijd. Onthoud dat goed mijn lieve kind. Als je mensen wilt leren kennen, moet je met ze eten.’