Moordplek

Geweldige plek hier in Oosterhouw. Sinds vanmorgen vroeg werk ik in de tuin. Aan een gele tafel met laptop, koffie, water en Deet tegen de muggen. De zon verschuilt zich al anderhalve eeuw achter de treurbeuk, (of in ieder geval sinds hij mensen boven het hoofd is gegroeid) terwijl het rode bolletje op de thermometer gestaag werkt aan zijn opmars naar vijfendertig plus.

Uitstekende condities om:

  • de therapeutische sessie van Frits en Lina te finetunen,
  • Lina in haar eentje onderweg te laten gaan,
  • in het eilandhuis te laten gebeuren wat er gebeuren moet.

 

Ik zit hier dus goed, kijk regelrecht de (wat is het? vijftig, honderd, driehonderd meter?) diepe tuin in: terras, vijver zoals ze ook in het Alhambra hebben gegraven, overhangende treurbeuk, gras, varens, kunstig geknipte buxussen, twee Afghaan skunkplanten (wat? wiet ?), boomgaard, bank, merels op het gras en – nu wordt het spannend! – duiven op het koetshuis.

‘De beuk erin,’ koeren de duiven en ja hoor daar vliegt er een met omtrekkende beweging naar een jonge pikzwarte merel, klauwt hem vast, vliegt naar de vijver, dompelt hem onder.  Duif doopt merel? Nee, de kleine gaat nog een keer kopje onder en nog een keer en nog een keer.

Moedermerel krijst:  ‘de kleine kan nog niet zwemmen.’ Ze roept om haar man, de buurvrouw, haar moeder. Killerduif weet van geen ophouden,  vlucht met slap peutermereltje de treurbeuk in. Helemaal tot bovenaan. Ik zei het al: moordplek hier!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s